Türkmen Atları

• Anasayfa
• • Genel
• Türkmen Atları

TÜRKMEN ATLARI
Orta Asya için atların önem derecesi, dünyanın hiçbir yeri ile kıyaslanamaz. Öyle çöllerde at insanın yalnız yardımcısı ve arkadaşı olmayıp adeta diğer yarısıdır. Türkmen anasından yarı at yarı insan olarak doğmuş dense yeri vardır. Atlı olduktan sonra türkmene ayaksız demek lazım gelir. Hatta icabında hayatını kurtaracak at olduğu için, Türkmen kendisinden çok atına önem verir. Öyle ki kovaladığını tutacağına ve önünden kaçtığına yakalanmayacağına emin olmalıdır. Bundan başka at Türkmenlerin en büyük süsü sayılır. Avlunun önüne bir at bağlamak, ululuk ve büyüklük işaretidir. Türkmenin kılıcı daima boğazında asılı bulunup bununla gururlanır ise de atı ile de iftihar eder. Türkmene dile benden ne dilersen denilecek olursa en iyi at ile en metin silah diler. Çünkü bunlara sahip olursa artık bütün dünyanın kendisine ait olacağına inanır.
Türkistan’da birkaç cins at bulunup bunlar arasında Bedevi dedikleri, Arap cinsine benzer atlrdırki bunlara halis kan derler. Gürganlıların atları gerçi ufak yapılı ve zayıf ise de, gayet hızla koşar ve çabucak yorulmak bilmezler. Teke Türkmenlerinin atları gayet yüksek, cüsseli, güzel ve gösterişli ise de, o kadar süratle koşamazlar. Yola fazla dayanamayıp çabuk yorulurlar. Hiyve’de bir cins at yetişirki Teke ile Türkmen atlarının ortası olup, hem gösterişleri elverişli hemde sürat ve dayanıklılıkları iyi olup, işe uygundurlar. Birde yabgu dedikleri bir tür at olup cins atların yanında bunların esamesi bile okunmaz. Onlar bizim taraflardaki beygir değerinde olup adi yolda binilirler.
Çok defa yüke dahi koşulurlar Türkmenlerin atlarına bakmaları dahi garip ve dikkati gerektiren bir iştir. Türkmenler bir savaşa gidecek olurlarsa üç ay evvel atlarına idman yaptırmaya başlarlar. Önce atlarını beslemek için yonca gibi semirtici otlar verirler. At tamamıyla semirdikten sonra, samanın içine kuyruk yağı karıştırıp verirler. Bu yem atların içini temizleyip karnını çeker. Etini sağrısının üzerinde toplar Bu anda bizim gezginlerin ve binicilerin “saman tavı” dedikleri, köpük cinsinden yalancı semizlik kaybolup, at asıl sağlam etiyle kalır. İşte böylece atı yavaş yavaş, seferin yorgunluklarına ve sıkıntılarına alıştırdıklarından, üç dört gün yola düzüldükten sonra atlar bir daha yorulmak bilmezler.

NOT : Bu yazı Mehmet Emin Efendi’nin İstanbuldan Orta Asyaya Seyahat, S. 49-50 eserinden alııntıdır.

3 views

Türkmen Atları ile Benzer Yazılar: